Προσανατολισμός για παιδιά 
Μαθαίνουμε πυξίδα και φυσικά σημάδια 

Ο προσανατολισμός είναι μία από τις πιο βασικές δεξιότητες στη φύση, αλλά και μια από τις πιο διασκεδαστικές για τα παιδιά. Δεν είναι απλά “να βρίσκεις τον δρόμο σου”. Είναι να μαθαίνεις να παρατηρείς, να σκέφτεσαι και να καταλαβαίνεις το περιβάλλον γύρω σου. Όταν ένα παιδί καταλάβει πώς να προσανατολίζεται, αποκτά αυτοπεποίθηση και νιώθει πιο ανεξάρτητο — κάτι που είναι πολύ σημαντικό τόσο στη φύση όσο και στην καθημερινότητα. 

Γιατί να μάθει ένα παιδί προσανατολισμό 
Η εκμάθηση προσανατολισμού δεν έχει να κάνει μόνο με την επιβίωση. Βοηθά το παιδί να αναπτύξει παρατηρητικότητα, λογική σκέψη και αίσθηση κατεύθυνσης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το παιδί:
μαθαίνει να εμπιστεύεται τον εαυτό του, καταλαβαίνει καλύτερα τον χώρο γύρω του, γίνεται πιο ήρεμο όταν βρίσκεται σε άγνωστο περιβάλλον

Η πυξίδα με απλά λόγια
Η πυξίδα είναι το πιο απλό εργαλείο προσανατολισμού και μπορεί να γίνει παιχνίδι για τα παιδιά. Δεν χρειάζεται θεωρία. Αρκεί να μάθουν ότι: 
η πυξίδα δείχνει πάντα τον Βορρά,από εκεί βρίσκουμε τις υπόλοιπες κατευθύνσεις μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε για να κινηθούμε προς μια κατεύθυνση.
Μια απλή άσκηση είναι να ζητήσετε από το παιδί να δείξει πού είναι ο Βορράς και μετά να κινηθεί προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. 
Προσανατολισμός χωρίς πυξίδα 
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια είναι να μάθουν τα παιδιά να “διαβάζουν” τη φύση. Ο ήλιος είναι ο πιο βασικός οδηγός. Ανατέλλει από την ανατολή και δύει στη δύση, κάτι που βοηθά να καταλάβουν βασικές κατευθύνσεις μέσα στη μέρα. Επίσης, μπορούν να παρατηρήσουν: σκιές (που αλλάζουν μέσα στη μέρα) , το έδαφος και τα μονοπάτια, τη θέση των δέντρων και του φωτός
Δεν χρειάζεται να είναι τέλεια — το σημαντικό είναι να αρχίσουν να παρατηρούν. 
Μαθαίνουμε μέσα από παιχνίδι 
Ο προσανατολισμός για παιδιά πρέπει να είναι διασκεδαστικός. Μπορείτε να το κάνετε παιχνίδι, όπως: να βρουν ένα σημείο ακολουθώντας κατευθύνσεις, να κάνουν μικρό “κυνήγι θησαυρού” να επιστρέψουν στο σημείο εκκίνησης
Όταν υπάρχει στόχος και περιπέτεια, το παιδί συμμετέχει με ενθουσιασμό. 
Ο ρόλος του γονέα ( έκανα προσπάθειες αρκετές και εγώ στην αρχή για να το καταλάβω) 
Ο γονιός δεν χρειάζεται να είναι ειδικός. Αρκεί να καθοδηγεί και να ενθαρρύνει. Αφήστε το παιδί να δοκιμάσει, να κάνει λάθη και να βρει μόνο του λύσεις. Η μάθηση έρχεται μέσα από την εμπειρία, όχι από την τελειότητα. Η ασφάλεια φυσικά παραμένει προτεραιότητα, ειδικά όταν το παιδί απομακρύνεται έστω και λίγο. Ο προσανατολισμός είναι μια δεξιότητα που κάθε παιδί μπορεί να μάθει εύκολα και με χαρά. Δεν χρειάζεται εξοπλισμός ή ειδικές γνώσεις — μόνο διάθεση για εξερεύνηση. Και το πιο όμορφο είναι ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία, το παιδί δεν μαθαίνει απλά να βρίσκει τον δρόμο του στη φύση… μαθαίνει να βρίσκει τον δρόμο του γενικότερα.